Alweer 1 !

Lieve Charlotte,

Het is alweer een jaar geleden dat je geboren werd. Ik heb toen met je afgesproken dat wij jou van alles zouden leren over het leven en jij ons van alles zou leren over baby’s.

Wat heb ik het afgelopen jaar allemaal geleerd:

  • Flesjes maken
  • Luiers verschonen
  • Baby wassen en aankleden
  • Weer luier verschonen
  • Schone kleren aan
  • Sokken aan
  • Jas aan en in de kinderwagen om op stap te gaan
  • Waar zijn die sokken nou weer ?
  • Ah de sokken zijn weer aan, nu kunnen we op pad
  • Onee, weer de luier verschonen
  • …..

We zijn er maar druk mee.

Maar Charlotte, wat gaat het allemaal SNEL! Als ik nu terug kijk naar de foto’s van een jaar geleden kan ik me al niet meer voorstellen dat je zo klein was. Lag je in het begin gewoon lekker tevreden te slapen in de wieg, daar hebben we niet heel lang plezier van gehad. Je ontdekte al gauw dat er nog veel meer te doen is.

Gelukkig sliep je al heel snel de hele nacht door. Zo af en toe begon je wel je eigen Radio Charlotte nachtuitzending over de babyfoon. Dan klonk het ineens WAWAWAWAWAAAAAAWAWAWAAAA door onze slaapkamer, maar dat was meestal na een paar minuten weer klaar.

Over aandacht gesproken: Je vindt het geweldig om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Als de aandacht niet vanzelf komt, dan eis je die wel op. Ook op het kinderdagverblijf verzamel je alles en iedereen om je heen. Ik denk dat je later in het theater gaat.

Van tijd tot tijd slaakte ik de kreet: “wat ben je leuk, ik denk dat ik je maar houd”. Mama vond dat nooit zo leuk. Dan zei ze altijd: “Natuurlijk hou je haar!”

Weet je wat ook leuk is? In al jouw onschuldigheid heb je me ook gewoon een paar wijze dingen geleerd. Ik had al een hekel aan een negatieve instelling, maar sinds ik jou ken ben ik me er helemaal van bewust dat het leven veel leuker is als je lacht.

Om bijna alles wat er gebeurt om jou heen moet je lachen. Of je nou stoot, valt of wat dan ook, steeds lach je uitbundig met die paar tandjes. Daar moeten wij dan weer van lachen.

Het belangrijkste dat ik in het afgelopen jaar geleerd heb is dat een kind een HELE GROTE zachte plek in je hart maakt. Hoe stoer je jezelf als vader ook vindt, er zijn van die hele kleine onverwachte momentjes die je ineens reduceren tot een grote zak watjes.

Lieve Charlotte, wat ben je leuk…. ik weet ZEKER dat ik je houd.

(…. voorlopig dan)

Leave a Reply