Jee, ik word oud …..

Ouder worden gaat geleidelijk. Natuurlijk zie je zelf ook wel dat het haar wat grijzer (en dunner) wordt en dat die rimpels ook na lang slapen niet meer wegtrekken, maar ik kan mij nog goed herinneren dat ik het als jongen van 13 maar vreemd vond dat een huisvriend van mijn ouders (rond de 40) niet wilde dat we meneer tegen hem zeiden.
Nu ik zelf de 40 al een paar jaar gepasseerd ben heb ik het ook nog steeds over een “jongen die ik ken”, hoewel die “jongen” net zo oud is als ik. Ook word ik al een tijdje aangesproken met “meneer”.

Toch zijn er van die momenten dat je nog eens extra met je neus op de feiten gedrukt wordt.
Een bloemlezing:

Enige tijd geleden liep ik met het paard van mijn vrouw over het erf van de pensionstal. Ik werd aangesproken door een jonge vader. Hij zei: “Wat een mooi paard is dat, dat viel me al op toen ik je dochter er gisteren op zag rijden!” (mijn vrouw dus, zij is 8 jaar jonger dan ik)

Een paar weken geleden stond ik bij de lokale frietkraam om patatjes te halen. Voor mij een groepje jongeren die discussieerden over een dorp in de provincie Utrecht. Zo’n pubergrietje zei:”Nah, dat is toch BELACHELIJK dat ze zo’n dorp in Neiderlant naar een konsetraasiekamp noeme???!!”
Ik moest even verder luisteren, maar toen begreep ik waar het over ging. Ik zei tegen haar:”Meisje, het dorp heet Austerlitz en het kamp heette Auschwitz, en…. het dorp is veel ouder dan het kamp”.
Antwoord van de jongedame: “Nah, Ouwe Lul, jij weet het zeker weer beter!?!”

En dan de laatste aanwinst van deze week:
Mijn vrouw is zwanger. 17 mei wordt de baby verwacht. Een lieve collega had een klein kadootje gekocht in een mooi roze zakje. Ik liep daar mee door de gang van het kantoor en werd gespot door een lieftallige (jonge) collega. Ze zag het tasje en vroeg zich af wat IK nou met zo’n verwijfd tasje moest. Ik liet de inhoud zien. Ze zag de babysokjes en zei: “Oja, dat heb ik gehoord, je wordt opa he? Gefeliciteerd!”
En bedankt weer Judith!

Leave a Reply