Zondag mendag

De mensen die mij kennen weten dat ik een aantal hobby’s heb die nogal de neiging hebben uit de hand te lopen. Eén van mijn hobby’s is het aangespannen rijden ofwel mennen. De laatste tijd rijd ik veel met de pony van Ellen, Ifana genaamd. Deze pony is een tijdje geleden beleerd en ik mag er lessen en wedstrijden mee rijden. Nu heeft Ellen nog een aantal pony’s en Pandora moest ook hoognodig eens betuigd worden. Daarvoor is ze naar Eduard van der Ven in de buurt van Nieuwegein gebracht. Vandaag mocht ik bij Eduard een stukje komen rijden met Pandora, want morgen gaat ze naar huis en moeten Ellen en ik het zelf doen.

Hierboven zie je Pandora terwijl we haar nog aan het inspannen zijn. Na het inspannen mocht ik meteen op de bok plaatsnemen en hebben we een mooi rondje door Nieuwegein gemaakt. Van alles kwamen we tegen. Fietsers, Skeelers, Diepe plassen, Putten en ook van die mooie driehoeken op de weg. Pandora vond het allemaal wel prima en liet zich goed sturen. Helaas was ik natuurlijk druk met sturen en heb ik niet zoveel foto’s kunnen maken.

Toen we terug waren zei Eduard dat hij ook nog een Fries gekregen had van iemand en dat hij die aan het beleren was in het tweespan. Of we zin hadden om mee te gaan….. Ehhh….. JA NATUURLIJK. Het is alweer even geleden dat ik mijn tweespanbewijs gehaald heb en daarna niet echt meer met een tweespan gereden.

Dus…. weer inspannen…..

Met twee paarden is dat natuurlijk twee keer zoveel werk, want twee keer zoveel tuig. Nu ging Eduard eerst zelf even rijden. “De Nieuwe” (Tebbe) had namelijk nog maar 2 keer eerder voor de wagen gelopen en we gingen wel weer de weg op.

Eduard stuurde de paarden met straffe hand door allerlei straten en ook nog door een mooi heuvelterrein, waardoor het net de marathon leek. Mijn handen jeukten om het over te nemen. Zou ik het durven vragen ?

Na een tijdje stuurde Eduard het span op een bushalte, stopte en vroeg mij: “Jij effe rijden??”. Het leek wel of het mijn verjaardag, Sinterklaas en Kerstmis tegelijk was. Ik klom op de bok en begon te rijden. De eerste bocht een beetje onwennig, maar daarna ging het snel beter. Het is net als met fietsen, je verleert het nooit. Tebbe ging zelfs ineens mooier lopen voor de wagen. Zou het door mij komen? Het is in ieder geval leuk om te denken dat dat inderdaad zo is. 🙂

Leave a Reply